จัดทำโดย นางสาวสิรินันท์ ตันสกุล 48210201
ระยะหลังนี้ ท่านผู้อ่านทั้งหลายอาจจะคุ้นหูกับการลงทุนที่เกี่ยวข้องกับตราสารประเภท Credit Linked Note (CLN) อยู่บ่อยๆ ในวันนี้ผู้เขียนเลยจะขอนำเสนอถึงเรื่องราว ความรู้เบื้องต้นของตราสารประเภท Credit Linked Note ว่ามันมีลักษณะอย่างไร มีความเสี่ยงอะไรจากการลงทุนในตราสารประเภทนี้บ้าง และเราได้รับประโยชน์จากการลงทุนในตราสารประเภทนี้อย่างไร เริ่มกันเลยนะครับ พูดถึงลักษณะของตราสารประเภท CLN จริงๆ แล้ว CLN ก็คือตราสารที่มีลักษณะของสัญญาซื้อขายล่วงหน้าแฝงทางการเงินประเภทหนึ่ง ที่มีคุณลักษณะคล้ายหุ้นกู้ ในส่วนของกระแสเงินสด และความเสี่ยงในการผิดนัดชำระหนี้ที่อาจเกิดขึ้นได้ ผู้ออกตราสาร CLN โดยส่วนใหญ่จะเป็นสถาบันการเงิน โดยสถาบันการเงินนั้นจะออกตราสารที่มีผลตอบแทนหรือความสามารถในการจ่ายคืนเงินต้นอ้างอิงกับตราสารหนี้ที่อ้างอิง (Reference asset)
หรือผู้ออกตราสารหนี้ที่อ้างอิง (Reference entity) ที่ผู้ออกตราสารสัญญาจะชําระเงินต้น ผู้ถือตราสาร CLN จะได้รับผลตอบแทนในรูปของดอกเบี้ย ซึ่งจะมีส่วนของมูลค่าเพิ่ม (Premium) รวมอยู่ด้วย
คราวนี้มาดูกันว่า การลงทุนใน CLN นั้น มีประโยชน์ที่เห็นชัดอย่างไรบ้างสำหรับนักลงทุน
1. แน่นอนว่าการลงทุนใน CLN นั้น เพิ่มความหลากหลายแก่การลงทุน โดย CLN เปิดโอกาสให้นักลงทุนเข้าถึงผู้ออกตราสารหนี้ที่อ้างอิงได้หลากหลายกว่า โดยไม่จำเป็นต้องผูกติดเหมือนกับการถือหุ้นกู้ซึ่งออกโดยผู้ออกเพียงรายนั้นๆ
2. CLN มีความยืดหยุ่นสูงโดยนักลงทุนเลือกองค์ประกอบหลักๆ ได้ตามความต้องการ เช่น ผู้ออกตราสารหนี้ที่อ้างอิง หรือตราสารหนี้ที่อ้างอิง, Leverage, อัตราดอกเบี้ย, วันครบกำหนดอายุ, ราคา ฯลฯ
3. การลงทุนใน CLN สร้างผลตอบแทนที่เหนือกว่าการถือหุ้นกู้ที่ออกโดยผู้ออกตราสารหนี้ที่อ้างอิงเดียวกัน ในระยะเวลาที่เท่ากัน จากส่วนต่างของตราสารหนี้ (Spread)
ในแง่ของความเสี่ยง ในขณะที่ผู้ถือตราสาร CLN จะมีความเสี่ยงจากการผิดนัดชำระหนี้เหมือนกับผู้ถือหุ้นกู้แล้ว ตราสาร CLN เองยังมีความเสี่ยงเมื่อเกิดเหตุการณ์ที่ผิดปกติที่อาจเกิดกับตราสารหนี้ที่อ้างอิง หรือผู้ออกตราสารหนี้ที่อ้างอิง พูดง่ายๆ ก็คือ หากไม่เกิดเหตุการณ์ที่ผิดปกติในระหว่างช่วงระยะเวลาของการถือ CLN ผู้ถือตราสาร CLN ก็จะได้รับชำระคืนเงินต้นและดอกเบี้ยเต็มจำนวนจากผู้ออกตราสาร CLN
สำหรับเหตุการณ์ผิดปกติที่อาจเกิดขึ้นได้ คือ การผิดนัดชําระหนี้ของผู้ออกตราสารหนี้ที่อ้างอิง ไม่ว่าจะผิดนัดในส่วนของดอกเบี้ย หรือเงินต้นเมื่อถึงกำหนดชำระ และการล้มละลายของผู้ออกตราสารหนี้ที่อ้างอิง และนอกไปจากความเสี่ยงที่อาจเกิดเหตุการณ์ที่ผิดปกติแล้ว ความเสี่ยงจากการลงทุนใน CLN ยังรวมถึงเหตุการณ์ภายในประเทศของตราสารหนี้ที่อ้างอิงที่กระทบกับความสามารถของผู้ออกตราสาร CLN นั้นๆ และความสามารถในการชําระหนี้ของทั้งผู้ออกตราสาร CLN และผู้ออกตราสารหนี้ที่อ้างอิง (Combined credit risk) ด้วย
แต่เราก็สามารถที่จะควบคุมความเสี่ยงต่างๆ ที่จะเกิดขึ้นได้ เช่น การเลือกลงทุนในตราสารที่ได้รับการจัดอันดับความน่าเชื่อถือ (Credit Rating) จากสถาบันการจัดอันดับความน่าเชื่อถือที่ได้รับการยอมรับจากสำนักงานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (ก.ล.ต.) หรือการกำหนดอัตราส่วนการลงทุนตามที่สำนักงาน ก.ล.ต.ประกาศกำหนด เป็นต้น แต่อย่างไรก็ตาม ในเรื่องความเสี่ยงของการลงทุน ทางสำนักงานก.ล.ต.ได้มีระเบียบและข้อปฏิบัติให้แต่ละบริษัทจัดการปฏิบัติตาม ซึ่งก็นับเป็นช่องทางหนึ่งในการควบคุมความเสี่ยงในการลงทุนใน CLN ให้กับนักลงทุนโดยองค์กรและหน่วยงานของรัฐ
เช่นเดียวกับการลงทุนโดยทั่วไป ผลตอบแทนจากการลงทุนต้องควบคู่ไปกับความเสี่ยงเสมอ ดังนั้น การลงทุนใน CLN ก็ถือเป็นอีกทางเลือกหนึ่งของการลงทุนในการช่วยกระจายความเสี่ยง หากเราเลือกลงทุนในช่วงเวลาที่เหมาะสม จะเห็นว่าในช่วงนี้ผลตอบแทนของ Euro Commercial Paper (ECP) นั้น ได้ปรับลดลงตามอัตราดอกเบี้ยของธนาคารกลางสหรัฐอเมริกาค่อนข้างมากประมาณ 1.25% ดังนั้น การลงทุนใน CLN ในช่วงเวลานี้ ถือว่าเป็นช่วงเวลาที่เหมาะสม โดยในอนาคตอันใกล้นี้ การลงทุนใน CLN น่าจะเข้ามามีบทบาทสำคัญไม่แพ้ ECP ในรูปของการลงทุนใน CLN ที่ link ผ่านกับพันธบัตรรัฐบาลของประเทศที่มีผลตอบแทนสูง
คำถาม
1.ตราสาร CLN มีลักษณะคล้ายกับตราสารประเภทใด
2.ผู้ถือตราสาร CLN จะได้รับผลตอบแทนในรูปใด
3.ความเสี่ยงที่เกิดขึ้นจากการถือตราสาร CLN คืออะไร
วันศุกร์ที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2552
วันจันทร์ที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2551
วิกฤตการเงินสู่วิกฤตเศรษฐกิจ บทเรียนสำคัญ...ของความไม่สมดุล
จัดทำโดย นางสาวสิริกาญจน์ จินะสะทุ่ง เลขทะเบียน 48210179
ถึงเวลานี้ น่าจะสามารถพูดได้เต็มปากแล้วว่า วิกฤตการเงินที่เกิดขึ้นในขณะนี้ ได้ถล่มเศรษฐกิจโลกจนเข้าสู่ภาวะถดถอยไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ซึ่งที่ผ่านมา มีสัญญาณให้เห็นอย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะการปลดพนักงานของบริษัทขนาดใหญ่ของโลก ไม่ว่าจะเป็น ซิตี้กรุ๊ป หรือค่ายรถยนต์อย่าง จีเอ็ม อย่างที่เป็นข่าวมาแล้ว...โดนประเด็นนี้ ถือว่าเป็นสัญญาณของเศรษฐกิจถดถอยอย่างชัดเจนที่สุด
สำหรับในประเทศไทยเอง ข่าวการปลดพนักงานก็มีออกมาอย่างต่อเนื่อง ขณะเดียวกัน ยังมีความกังวลเกี่ยวกับการส่งออกที่เป็นตัวขับเคลื่อนเศรษฐกิจของประเทศว่า อาจจะเข้าสู่ภาวะชะลอตัว เนื่องจากประเทศคู่ค้าหรือคู่ส่งออก ต่างประสบปัญหาเศรษฐกิจเช่นกัน...และอีกกระแสข่าวหนึ่งที่น่าจะบอกได้ชัดเจนว่า เศรษฐกิจเข้าสู่ภาวะถดถอย คือการเตรียมปรับประมาณการจีดีพี ของสำนักวิจัยและนักวิเคราะห์หลายๆ สำนัก
เกี่ยวกับเรื่องนี้ จึงเป็นโอกาสที่สมาคมบริษัทจัดการลงทุน (สมาคมบลจ.) ได้จัดงานสัมมนาประจำปี เพื่อระดมผู้เชี่ยวชาญทางเศรษฐกิจและการลงทุนมาอับเดทข้อมูลเกี่ยวกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นให้ได้ทราบ เพื่อเตรียมตัวรับมือต่อไป...ซึ่งเนื้อหาของงานสัมมนาในครั้งนี้ ถือว่าน่าสนใจทีเดียว
สุชาดา กิระกุล ผู้ช่วยผู้ว่าการ สายตลาดการเงิน ธนาคารแห่งประเทศไทย (ธปท.) เล่าว่า ปัญหาวิกฤตสถาบันการเงินส่งผลในหลายด้าน ต่อสถาบันการเงินไทย ไม่ว่าจะเป็นความมั่นใจระหว่างสถาบันการเงินกับลูกค้า หรือความมั่นใจระหว่างลูกค้ากับสถาบันการเงิน และสำคัญไปกว่านั้น คือปัญหาสภาพคล่องในระบบที่ลดลง ซึ่งส่งผลให้ตลาดเงินและระบบการเงินขาดเงินทุน และเงินทุนหมุนเวียนในระบบ ซึ่งปัจจัยนี้เองที่จะส่งผลต่อเนื่องไปถึงการหดตัวของเศรษฐกิจ
และปัญหาที่เกิดขึ้นทั้งหมดนี่เอง ทำให้ธนาคารกลางในหลายประเทศต้องมีบทบาทเข้าไปเกี่ยวข้อง นั่นคือ การสร้างความมั่นใจให้กับผู้ฝากเงินและสถาบันการเงิน เช่น การประกันเงินฝากเต็มจำนวน หรือให้รัฐค้ำประกันหนี้ที่ออกใหม่ ซึ่งในส่วนของประเทศไทยเอง ก็ได้เลื่อนการบังคับใช้ พ.ร.บ. คุ้มครองเงินฝากออกไปอีก 3 ปี...นอกจากนี้ การจะใช้นโยบายการเงินและการคลัง เพื่อกระตุ้นเศรษฐกิจ จำเป็นจะต้องทำพร้อมกันเพื่อให้เกิดความสมดุล จะได้ไม่เกิดปัญหาต่อไปอีก
สำหรับบทเรียนจากสิ่งที่เกิดขึ้นในครั้งนี้ "สุชาดา" บอกว่า วิกฤตการเงินที่เกิดขึ้น บอกให้รู้ว่าเรื่องนี้ ไม่ได้เกิดเฉพาะประเทศเล็ก ๆ หรือประเทศกำลังพัฒนา ประเทศเกิดใหม่เท่านั้น แต่สามารถเกิดขึ้นกับประเทศยักษ์ใหญ่ อย่างที่เกิดขึ้นกับสหรัฐฯ ได้เช่นกัน...ซึ่งวิกฤตในครั้งนี้ เกิดจากความไม่สมดุล และมีการก่อตัวสะสมมาอย่างต่อเนื่อง เพราะระบบควบคุมความเสี่ยงบางส่วนทำให้เราไม่สามารถมองเห็นปัญหาได้
และบทเรียนที่เกิดขึ้น ธนาคารกลางจำเป็นต้องปรับปรุงความรู้ความเข้าใจทั้งหมดในระบบสถาบันการเงินและตลาดการเงิน เพราะปัญหามันโยงมาถึงระบบเศรษฐกิจจริงซึ่งที่ผ่านมา อาจจะทำได้ไม่เต็มที่ ดังนั้น เรื่องนี้ต้องอธิบายให้เข้าใจลึกซึ่งมากขึ้น
อีกบทเรียนที่สำคัญคือ การเปิดเสรี ไม่ได้หมายความว่าวางใจว่าจะมีทางการกำกับดูแลแล้ว ซึ่งเรื่องนี้ ธุรกิจต้องกลับมาดูแลตัวเองด้วย ขณะเดียวกัน ยิ่งใช้ระบบเสรีมากเท่าไหร่ ข้อมูลยิ่งมีความสำคัญมากขึ้น ดังนั้น จะต้องมีระบบเตือนภัยที่เชื่อถือได้ด้วย
สำหรับบทสรุปสำหรับบทเรียนในครั้งนี้..."สุชาดา" บอกว่า ไม่มีอะไรดีไปกว่าการรักษาสมดุลเอาไว้ ซึ่งที่ผ่านมา หลายคนอาจจะไม่ชอบนโยบายของธนาคารกลาง เพราะเวลาที่เศรษฐกิจบูมเมื่อไหร่ ก็คอยเข้ามาควบคุมเพื่อลดความรุนแรงลง...แต่จากวิกฤตที่เกิดขึ้น เชื่อว่าหลายฝ่ายคงเห็นด้วย โดยเฉพาะสถาบันการเงินเอง ที่เราสั่งให้มีการกันสำรองเอาไว้ในสัดส่วนที่ค่อนข้างสูง ซึ่งสิ่งที่เราทำดังกล่าวก็ดีกับสถานการณ์ในตอนนี้
อย่างไรก็ตาม วิกฤตการเงินที่เกิดขึ้นเอง ไม่ได้ส่งผลกระทบต่อสถาบันการเงินไทยมากนัก โดยเฉพาะความเชื่อมั่นและสภาพคล่องในระบบ ซึ่งเราเองยังสามารถควบคุมเรื่องนี้ได้ เงินสำรองของสถาบันการเงินต่างๆ ก็ยังสูงอยู่ถ้าเทียบกับหนี้ระยะสั้น...แต่เหนืออื่นใด สิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้คือ ผลกระทบต่อเศรษฐกิจของประเทศ ซึ่งในการประชุมวันที่ 3 ธันวาคมนี้ ธปท.เองก็จะมีการวิเคราะห์ข้อมูล เพื่อปรับประมาณการณ์จีดีพีของประเทศใหม่อีกครั้ง หลังจากการส่งออกส่งสัญญาณชะลอตัว รวมถึงการปรับลดการขยายตัวของเศรษฐกิจโลกของ IMF ด้วย
สมบัติ นราวุฒิชัย เลขาธิการ สมาคมนักวิเคราะห์หลักทรัพย์ บอกว่า ตลาดหุ้นไทยที่มีค่า P/E อยู่ที่ 6 เท่าในปัจจุบันบัน ทำให้เชื่อว่าแนวโน้มปีหน้า บริษัทจดทะเบียนอาจจะไม่มีกำไรหรือไม่ก็ติดลบแต่คงไม่หนักมากนัก อย่างไรก็ตาม วิกฤตที่เกิดขึ้นในส่วนของตลาดหุ้นไทยที่ปรับลดลงมาอย่างต่อเนื่อง ไม่น่าจะลงลึกไปเท่ากับวิกฤตเศรษฐกิจของไทยที่เกิดขึ้นในช่วงปี 2540 เพราะจะเห็นว่า หลายอย่างในบ้านเรามีความผันผวนน้อยกว่า ธนาคารเองมีความระมัดระวังในการปล่อยสินเชื่อมากขึ้น ซึ่งแสดงถึงความระมัดระวังมากขึ้น
"สิ่งที่ดูอยู่ตอนนี้คือ มีข้อเท็จจริงที่ว่าเศรษฐกิจไทยคงไม่ล้ม แต่จีดีพีอาจจะไหลลงเยอะ ซึ่งที่ผ่านมา สำนักวิจัยหลายแห่งต่างก็เตรียมปรับประมาณการณ์กันใหม่ทั้งนั้น"
เขากล่าวต่อว่า วิกฤตที่เกิดขึ้นในช่วงที่ผ่านมา ส่งผลต่อการใช้จ่ายของคนในประเทศพอสมควร ไม่ว่าจะเป็นชนชั้นบน ชนชั้นกลางและชนชั้นล่าง ซึ่งการที่ตลาดหุ้นไทยปรับลดลงถึง 50% แน่นอนว่ากระทบต่อการใช้จ่ายเช่นกัน ดังนั้น ในเรื่องนี้ ภาครัฐควรมีมาตรการในการช่วยเหลือการว่างงานอย่างจริงจัง โดยเฉพาะงบประมาณที่ชัดเจน เพราะแรงงานถือว่าเป็นความสมดุลหนึ่งของระบบเศรษฐกิจของประเทศ
คำถาม
1. ข่าวที่บ่งบอกว่าเศรษฐกิจเข้าสู่ภาวะถดถอยคือข่าวอะไร
2. คุณสุชาดา กิระกุล ผู้ช่วยผู้ว่าการ สายตลาดการเงิน ธนาคารแห่งประเทศไทย (ธปท.) บอกว่าวิกฤตทางการเงินในครั้งนี้เกิดขึ้นจากอะไร
3. คุณสมบัติ นราวุฒิชัย เลขาธิการ สมาคมนักวิเคราะห์หลักทรัพย์ แนะนำให้รัฐบาลใช้มาตรการอะไรกับวิกฤตเศรษฐกิจของประเทศ
ถึงเวลานี้ น่าจะสามารถพูดได้เต็มปากแล้วว่า วิกฤตการเงินที่เกิดขึ้นในขณะนี้ ได้ถล่มเศรษฐกิจโลกจนเข้าสู่ภาวะถดถอยไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ซึ่งที่ผ่านมา มีสัญญาณให้เห็นอย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะการปลดพนักงานของบริษัทขนาดใหญ่ของโลก ไม่ว่าจะเป็น ซิตี้กรุ๊ป หรือค่ายรถยนต์อย่าง จีเอ็ม อย่างที่เป็นข่าวมาแล้ว...โดนประเด็นนี้ ถือว่าเป็นสัญญาณของเศรษฐกิจถดถอยอย่างชัดเจนที่สุด
สำหรับในประเทศไทยเอง ข่าวการปลดพนักงานก็มีออกมาอย่างต่อเนื่อง ขณะเดียวกัน ยังมีความกังวลเกี่ยวกับการส่งออกที่เป็นตัวขับเคลื่อนเศรษฐกิจของประเทศว่า อาจจะเข้าสู่ภาวะชะลอตัว เนื่องจากประเทศคู่ค้าหรือคู่ส่งออก ต่างประสบปัญหาเศรษฐกิจเช่นกัน...และอีกกระแสข่าวหนึ่งที่น่าจะบอกได้ชัดเจนว่า เศรษฐกิจเข้าสู่ภาวะถดถอย คือการเตรียมปรับประมาณการจีดีพี ของสำนักวิจัยและนักวิเคราะห์หลายๆ สำนัก
เกี่ยวกับเรื่องนี้ จึงเป็นโอกาสที่สมาคมบริษัทจัดการลงทุน (สมาคมบลจ.) ได้จัดงานสัมมนาประจำปี เพื่อระดมผู้เชี่ยวชาญทางเศรษฐกิจและการลงทุนมาอับเดทข้อมูลเกี่ยวกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นให้ได้ทราบ เพื่อเตรียมตัวรับมือต่อไป...ซึ่งเนื้อหาของงานสัมมนาในครั้งนี้ ถือว่าน่าสนใจทีเดียว
สุชาดา กิระกุล ผู้ช่วยผู้ว่าการ สายตลาดการเงิน ธนาคารแห่งประเทศไทย (ธปท.) เล่าว่า ปัญหาวิกฤตสถาบันการเงินส่งผลในหลายด้าน ต่อสถาบันการเงินไทย ไม่ว่าจะเป็นความมั่นใจระหว่างสถาบันการเงินกับลูกค้า หรือความมั่นใจระหว่างลูกค้ากับสถาบันการเงิน และสำคัญไปกว่านั้น คือปัญหาสภาพคล่องในระบบที่ลดลง ซึ่งส่งผลให้ตลาดเงินและระบบการเงินขาดเงินทุน และเงินทุนหมุนเวียนในระบบ ซึ่งปัจจัยนี้เองที่จะส่งผลต่อเนื่องไปถึงการหดตัวของเศรษฐกิจ
และปัญหาที่เกิดขึ้นทั้งหมดนี่เอง ทำให้ธนาคารกลางในหลายประเทศต้องมีบทบาทเข้าไปเกี่ยวข้อง นั่นคือ การสร้างความมั่นใจให้กับผู้ฝากเงินและสถาบันการเงิน เช่น การประกันเงินฝากเต็มจำนวน หรือให้รัฐค้ำประกันหนี้ที่ออกใหม่ ซึ่งในส่วนของประเทศไทยเอง ก็ได้เลื่อนการบังคับใช้ พ.ร.บ. คุ้มครองเงินฝากออกไปอีก 3 ปี...นอกจากนี้ การจะใช้นโยบายการเงินและการคลัง เพื่อกระตุ้นเศรษฐกิจ จำเป็นจะต้องทำพร้อมกันเพื่อให้เกิดความสมดุล จะได้ไม่เกิดปัญหาต่อไปอีก
สำหรับบทเรียนจากสิ่งที่เกิดขึ้นในครั้งนี้ "สุชาดา" บอกว่า วิกฤตการเงินที่เกิดขึ้น บอกให้รู้ว่าเรื่องนี้ ไม่ได้เกิดเฉพาะประเทศเล็ก ๆ หรือประเทศกำลังพัฒนา ประเทศเกิดใหม่เท่านั้น แต่สามารถเกิดขึ้นกับประเทศยักษ์ใหญ่ อย่างที่เกิดขึ้นกับสหรัฐฯ ได้เช่นกัน...ซึ่งวิกฤตในครั้งนี้ เกิดจากความไม่สมดุล และมีการก่อตัวสะสมมาอย่างต่อเนื่อง เพราะระบบควบคุมความเสี่ยงบางส่วนทำให้เราไม่สามารถมองเห็นปัญหาได้
และบทเรียนที่เกิดขึ้น ธนาคารกลางจำเป็นต้องปรับปรุงความรู้ความเข้าใจทั้งหมดในระบบสถาบันการเงินและตลาดการเงิน เพราะปัญหามันโยงมาถึงระบบเศรษฐกิจจริงซึ่งที่ผ่านมา อาจจะทำได้ไม่เต็มที่ ดังนั้น เรื่องนี้ต้องอธิบายให้เข้าใจลึกซึ่งมากขึ้น
อีกบทเรียนที่สำคัญคือ การเปิดเสรี ไม่ได้หมายความว่าวางใจว่าจะมีทางการกำกับดูแลแล้ว ซึ่งเรื่องนี้ ธุรกิจต้องกลับมาดูแลตัวเองด้วย ขณะเดียวกัน ยิ่งใช้ระบบเสรีมากเท่าไหร่ ข้อมูลยิ่งมีความสำคัญมากขึ้น ดังนั้น จะต้องมีระบบเตือนภัยที่เชื่อถือได้ด้วย
สำหรับบทสรุปสำหรับบทเรียนในครั้งนี้..."สุชาดา" บอกว่า ไม่มีอะไรดีไปกว่าการรักษาสมดุลเอาไว้ ซึ่งที่ผ่านมา หลายคนอาจจะไม่ชอบนโยบายของธนาคารกลาง เพราะเวลาที่เศรษฐกิจบูมเมื่อไหร่ ก็คอยเข้ามาควบคุมเพื่อลดความรุนแรงลง...แต่จากวิกฤตที่เกิดขึ้น เชื่อว่าหลายฝ่ายคงเห็นด้วย โดยเฉพาะสถาบันการเงินเอง ที่เราสั่งให้มีการกันสำรองเอาไว้ในสัดส่วนที่ค่อนข้างสูง ซึ่งสิ่งที่เราทำดังกล่าวก็ดีกับสถานการณ์ในตอนนี้
อย่างไรก็ตาม วิกฤตการเงินที่เกิดขึ้นเอง ไม่ได้ส่งผลกระทบต่อสถาบันการเงินไทยมากนัก โดยเฉพาะความเชื่อมั่นและสภาพคล่องในระบบ ซึ่งเราเองยังสามารถควบคุมเรื่องนี้ได้ เงินสำรองของสถาบันการเงินต่างๆ ก็ยังสูงอยู่ถ้าเทียบกับหนี้ระยะสั้น...แต่เหนืออื่นใด สิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้คือ ผลกระทบต่อเศรษฐกิจของประเทศ ซึ่งในการประชุมวันที่ 3 ธันวาคมนี้ ธปท.เองก็จะมีการวิเคราะห์ข้อมูล เพื่อปรับประมาณการณ์จีดีพีของประเทศใหม่อีกครั้ง หลังจากการส่งออกส่งสัญญาณชะลอตัว รวมถึงการปรับลดการขยายตัวของเศรษฐกิจโลกของ IMF ด้วย
สมบัติ นราวุฒิชัย เลขาธิการ สมาคมนักวิเคราะห์หลักทรัพย์ บอกว่า ตลาดหุ้นไทยที่มีค่า P/E อยู่ที่ 6 เท่าในปัจจุบันบัน ทำให้เชื่อว่าแนวโน้มปีหน้า บริษัทจดทะเบียนอาจจะไม่มีกำไรหรือไม่ก็ติดลบแต่คงไม่หนักมากนัก อย่างไรก็ตาม วิกฤตที่เกิดขึ้นในส่วนของตลาดหุ้นไทยที่ปรับลดลงมาอย่างต่อเนื่อง ไม่น่าจะลงลึกไปเท่ากับวิกฤตเศรษฐกิจของไทยที่เกิดขึ้นในช่วงปี 2540 เพราะจะเห็นว่า หลายอย่างในบ้านเรามีความผันผวนน้อยกว่า ธนาคารเองมีความระมัดระวังในการปล่อยสินเชื่อมากขึ้น ซึ่งแสดงถึงความระมัดระวังมากขึ้น
"สิ่งที่ดูอยู่ตอนนี้คือ มีข้อเท็จจริงที่ว่าเศรษฐกิจไทยคงไม่ล้ม แต่จีดีพีอาจจะไหลลงเยอะ ซึ่งที่ผ่านมา สำนักวิจัยหลายแห่งต่างก็เตรียมปรับประมาณการณ์กันใหม่ทั้งนั้น"
เขากล่าวต่อว่า วิกฤตที่เกิดขึ้นในช่วงที่ผ่านมา ส่งผลต่อการใช้จ่ายของคนในประเทศพอสมควร ไม่ว่าจะเป็นชนชั้นบน ชนชั้นกลางและชนชั้นล่าง ซึ่งการที่ตลาดหุ้นไทยปรับลดลงถึง 50% แน่นอนว่ากระทบต่อการใช้จ่ายเช่นกัน ดังนั้น ในเรื่องนี้ ภาครัฐควรมีมาตรการในการช่วยเหลือการว่างงานอย่างจริงจัง โดยเฉพาะงบประมาณที่ชัดเจน เพราะแรงงานถือว่าเป็นความสมดุลหนึ่งของระบบเศรษฐกิจของประเทศ
คำถาม
1. ข่าวที่บ่งบอกว่าเศรษฐกิจเข้าสู่ภาวะถดถอยคือข่าวอะไร
2. คุณสุชาดา กิระกุล ผู้ช่วยผู้ว่าการ สายตลาดการเงิน ธนาคารแห่งประเทศไทย (ธปท.) บอกว่าวิกฤตทางการเงินในครั้งนี้เกิดขึ้นจากอะไร
3. คุณสมบัติ นราวุฒิชัย เลขาธิการ สมาคมนักวิเคราะห์หลักทรัพย์ แนะนำให้รัฐบาลใช้มาตรการอะไรกับวิกฤตเศรษฐกิจของประเทศ
วันอังคารที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2551
แนะซื้อประกัน หวั่นตกงาน
จัดทำโดย นายเมธินทร์ เนื่องจำนงค์ 48210208 กลุ่ม5
กรุงเทพฯ 15 มิ.ย. – ลูกจ้างเอสเอ็มอีหวั่นตกงานจากพิษน้ำมันแพง เศรษฐกิจทรุด คปภ. แนะทำประกันภัยการว่างงานเพื่อจะได้มีเงินก้อนเป็นทุนทำกิจในอนาคต นางจันทรา บูรณฤกษ์ เลขาธิการ สำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย (คปภ.) เปิดเผยว่า ขณะนี้กลุ่มลูกจ้างและพนักงานออฟฟิศโดยเฉพาะลูกจ้างธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (เอสเอ็มอี) ทั่วประเทศ ได้ถามรายละเอียดกรมธรรม์ประกันภัยคุ้มครองการว่างงาน ผ่านสายด่วนประกันภัย 1186 แต่ละวันจำนวนมาก ซึ่งคงมีเหตุผลมาจากความหวั่นเกรงปัญหาราคาน้ำมัน ที่ถีบตัวรับตัวสูงขึ้นอย่างต่อเนื่องและมีโอกาสที่จะทำให้ เจ้าของบริษัท ที่มีสายป่านไม่ยาว และไม่มีเงินทุนพอ โดยเฉพาะกลุ่มธุรกิจเอสเอ็มอีที่มีลูกจ้างในระบบนับหมื่นคนและมีโอกาสตกงานสูงอยู่ในขณะนี้
นางจันทรา กล่าวว่า ขอแนะนำลูกจ้างบริษัทต่าง ๆ ที่คิดว่าอาจถูกเลิกจ้างมาซื้อประกันภัย โดยเฉพาะกรมธรรม์ประกันภัยคุ้มครองการว่างงาน ที่ทางบริษัทประกันภัยเปิดจำหน่ายกรมธรรม์ประเภทนี้ไปก่อนหน้านี้แล้ว โดยมีบริษัทประกันเข้าร่วมโครงการนี้ ถึง 44 บริษัท เช่น บริษัท ไทยพาณิชย์สามัคคีประกันภัย บริษัท กรุงเทพประกันภัย บริษัท กมลประกันภัย และบริษัท วิริยะประกันภัย เป็นต้น
สำหรับรูปแบบกรมธรรม์ประกันภัยคุ้มครองการว่างงานกรณีปิดกิจการและถูกเลิกจ้าง การคิดอัตราเบี้ยประกันการว่างงานอยู่ที่ร้อยละ 2-15 ต่อปีของเงินเดือน โดยมีหลักเกณฑ์การคิดรูปแบบการรับประกันจะพิจารณาตามปัจจัยความเสี่ยงจากลักษณะของธุรกิจที่ผู้เอาประกันเข้าทำงาน แบ่งเป็น 3 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่มเสี่ยงสูง เช่น ธุรกิจรับจ้างผลิตเพื่อการส่งออก ได้แก่ กลุ่มทอผ้า ผลิตรองเท้า อัตราเบี้ยเฉลี่ยอยู่ที่ร้อยละ 10-15 กลุ่มเสี่ยงปานกลาง เช่น ธุรกิจผลิตรถยนต์บางแห่ง อัตราเบี้ยเฉลี่ยร้อยละ 6-9 และกลุ่มเสี่ยงต่ำ เช่น ธุรกิจการเงินและธนาคาร อัตราเบี้ยเฉลี่ยอยู่ที่ร้อยละ 2-5
ส่วนหลักเกณฑ์การจ่ายสินไหมกำหนดวงเงินความคุ้มครองสูงสุดที่ร้อยละ 50 ของเงินเดือน เป็นระยะเวลา 3 เดือน โดยจะจ่ายเงินเป็นก้อนเดียว ซึ่งการรับประกันผู้เอาประกันจะต้องเป็นลูกจ้าง มีฐานเงินเดือนสูงสุดไม่เกิน 50,000 บาท หากฐานเงินเดือนเกินที่กำหนดจะได้รับความคุ้มครองเทียบเท่ากับฐานเงินเดือนสูงสุด และไม่มีข้อจำกัดวงเงินทุนประกัน ซึ่งจะเริ่มต้นตามฐานเงินเดือนแต่ส่วนใหญ่มีอัตราเฉลี่ยอยู่ที่ 6,000-7,000 บาทต่อเดือน ซึ่งแนวทางนี้ ลดผลกระทบให้กับพนักงานหรือลูกจ้างที่กำลังหวั่นวิตกอาจจะถูกเลิกจ้างงาน หากตกงานไปจะมีเงินก้อนที่จะเป็นทุนนำไปประกอบอาชีพอิสระ และมีเงินบางส่วนไปใช้ในการดำรงชีพได้
(สำนักข่าวไทย MCO)
ที่มา http://www.suretax-accounting.com/articles/82.html
คำถาม
1.เหตุผลใดที่ทำให้กลุ่มลูกจ้างและพนักงานโดยเฉพาะลูกจ้างธุรกิจ เอสเอ็มอี จึงต้องมาถามรายละเอียดของกรมธรรม์ประกันภัยคุ้มครองการว่างงาน
2.หลักเกณฑ์การคิดรูปแบบการรับประกันจะพิจารณาตามอะไร
3.แนวทางใด ที่ช่วยลดผลกระทบให้กับพนักงานหรือลูกจ้างที่กำลังหวั่นวิตกอาจจะถูกเลิกจ้างงาน หากตกงานไปจะมีเงินก้อนที่จะเป็นทุนนำไปประกอบอาชีพอิสระ และมีเงินบางส่วนไปใช้ในการดำรงชีพได้
กรุงเทพฯ 15 มิ.ย. – ลูกจ้างเอสเอ็มอีหวั่นตกงานจากพิษน้ำมันแพง เศรษฐกิจทรุด คปภ. แนะทำประกันภัยการว่างงานเพื่อจะได้มีเงินก้อนเป็นทุนทำกิจในอนาคต นางจันทรา บูรณฤกษ์ เลขาธิการ สำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย (คปภ.) เปิดเผยว่า ขณะนี้กลุ่มลูกจ้างและพนักงานออฟฟิศโดยเฉพาะลูกจ้างธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (เอสเอ็มอี) ทั่วประเทศ ได้ถามรายละเอียดกรมธรรม์ประกันภัยคุ้มครองการว่างงาน ผ่านสายด่วนประกันภัย 1186 แต่ละวันจำนวนมาก ซึ่งคงมีเหตุผลมาจากความหวั่นเกรงปัญหาราคาน้ำมัน ที่ถีบตัวรับตัวสูงขึ้นอย่างต่อเนื่องและมีโอกาสที่จะทำให้ เจ้าของบริษัท ที่มีสายป่านไม่ยาว และไม่มีเงินทุนพอ โดยเฉพาะกลุ่มธุรกิจเอสเอ็มอีที่มีลูกจ้างในระบบนับหมื่นคนและมีโอกาสตกงานสูงอยู่ในขณะนี้
นางจันทรา กล่าวว่า ขอแนะนำลูกจ้างบริษัทต่าง ๆ ที่คิดว่าอาจถูกเลิกจ้างมาซื้อประกันภัย โดยเฉพาะกรมธรรม์ประกันภัยคุ้มครองการว่างงาน ที่ทางบริษัทประกันภัยเปิดจำหน่ายกรมธรรม์ประเภทนี้ไปก่อนหน้านี้แล้ว โดยมีบริษัทประกันเข้าร่วมโครงการนี้ ถึง 44 บริษัท เช่น บริษัท ไทยพาณิชย์สามัคคีประกันภัย บริษัท กรุงเทพประกันภัย บริษัท กมลประกันภัย และบริษัท วิริยะประกันภัย เป็นต้น
สำหรับรูปแบบกรมธรรม์ประกันภัยคุ้มครองการว่างงานกรณีปิดกิจการและถูกเลิกจ้าง การคิดอัตราเบี้ยประกันการว่างงานอยู่ที่ร้อยละ 2-15 ต่อปีของเงินเดือน โดยมีหลักเกณฑ์การคิดรูปแบบการรับประกันจะพิจารณาตามปัจจัยความเสี่ยงจากลักษณะของธุรกิจที่ผู้เอาประกันเข้าทำงาน แบ่งเป็น 3 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่มเสี่ยงสูง เช่น ธุรกิจรับจ้างผลิตเพื่อการส่งออก ได้แก่ กลุ่มทอผ้า ผลิตรองเท้า อัตราเบี้ยเฉลี่ยอยู่ที่ร้อยละ 10-15 กลุ่มเสี่ยงปานกลาง เช่น ธุรกิจผลิตรถยนต์บางแห่ง อัตราเบี้ยเฉลี่ยร้อยละ 6-9 และกลุ่มเสี่ยงต่ำ เช่น ธุรกิจการเงินและธนาคาร อัตราเบี้ยเฉลี่ยอยู่ที่ร้อยละ 2-5
ส่วนหลักเกณฑ์การจ่ายสินไหมกำหนดวงเงินความคุ้มครองสูงสุดที่ร้อยละ 50 ของเงินเดือน เป็นระยะเวลา 3 เดือน โดยจะจ่ายเงินเป็นก้อนเดียว ซึ่งการรับประกันผู้เอาประกันจะต้องเป็นลูกจ้าง มีฐานเงินเดือนสูงสุดไม่เกิน 50,000 บาท หากฐานเงินเดือนเกินที่กำหนดจะได้รับความคุ้มครองเทียบเท่ากับฐานเงินเดือนสูงสุด และไม่มีข้อจำกัดวงเงินทุนประกัน ซึ่งจะเริ่มต้นตามฐานเงินเดือนแต่ส่วนใหญ่มีอัตราเฉลี่ยอยู่ที่ 6,000-7,000 บาทต่อเดือน ซึ่งแนวทางนี้ ลดผลกระทบให้กับพนักงานหรือลูกจ้างที่กำลังหวั่นวิตกอาจจะถูกเลิกจ้างงาน หากตกงานไปจะมีเงินก้อนที่จะเป็นทุนนำไปประกอบอาชีพอิสระ และมีเงินบางส่วนไปใช้ในการดำรงชีพได้
(สำนักข่าวไทย MCO)
ที่มา http://www.suretax-accounting.com/articles/82.html
คำถาม
1.เหตุผลใดที่ทำให้กลุ่มลูกจ้างและพนักงานโดยเฉพาะลูกจ้างธุรกิจ เอสเอ็มอี จึงต้องมาถามรายละเอียดของกรมธรรม์ประกันภัยคุ้มครองการว่างงาน
2.หลักเกณฑ์การคิดรูปแบบการรับประกันจะพิจารณาตามอะไร
3.แนวทางใด ที่ช่วยลดผลกระทบให้กับพนักงานหรือลูกจ้างที่กำลังหวั่นวิตกอาจจะถูกเลิกจ้างงาน หากตกงานไปจะมีเงินก้อนที่จะเป็นทุนนำไปประกอบอาชีพอิสระ และมีเงินบางส่วนไปใช้ในการดำรงชีพได้
วันจันทร์ที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2551
จัดการเงินฝากอย่างไรในภาวะดอกเบี้ยต่ำ
จัดทำโดย นายโรจนัสถ์ เนื้อเกลี้ยง 48210188 กลุ่ม5
จัดการเงินฝากอย่างไรในภาวะดอกเบี้ยต่ำ
เป็นที่ทราบกันดีว่าทุกคนจะต้องเก็บเงินส่วนหนึ่งไว้เป็นเงินออมเพื่อสำรองไว้ใช้จ่ายในอนาคตและเพื่อใช้จ่ายในกรณีฉุกเฉิน โดยคนส่วนใหญ่นิยมนำเงินออมไปฝากไว้กับธนาคารเนื่องจากได้รับดอกเบี้ยเป็นผลตอบแทน แต่ในปัจจุบันอัตราดอกเบี้ยเงินฝากอยู่ในระดับที่ต่ำมาก (เงินฝากออมทรัพย์จาก 5 ธนาคารพาณิชย์ขนาดใหญ่มีค่าเท่ากับร้อยละ 0.75-1.00) ดังนั้นการออมเงินโดยฝากเงินไว้กับธนาคารจึงได้รับผลตอบแทนน้อยลง ซึ่งในความเป็นจริงผู้มีเงินออมยังคงมีอีกหลายทางเลือกในการออมที่นอกเหนือไปจากการฝากเงินไว้กับธนาคาร ได้แก่ การนำเงินออมไปใช้ลงทุนในตราสารทางการเงินต่างๆ เช่น หุ้น พันธบัตร และหน่วยลงทุนของกองทุนรวม รวมไปถึงการทำประกันชีวิต
หุ้น ประกอบด้วย หุ้นสามัญ หุ้นบุริมสิทธิ์ และตราสารแสดงสิทธิในการซื้อหุ้น โดยผู้ที่ลงทุนในหุ้นจะได้รับผลตอบแทนเป็นเงินปันผลในกรณีที่บริษัทผู้ออกมีกำไร และผู้ลงทุนจะได้รับผลตอบแทนจากส่วนต่างจากราคาซื้อขายเมื่อราคาขายหุ้นมีราคาสูงกว่าตอนที่ผู้ลงทุนซื้อมา ซึ่งอัตราผลตอบแทนทีได้จากการลงทุนในหุ้นจะมีอัตราสูงกว่าอัตราดอกเบี้ยเงินฝาก แต่ทั้งนี้การลงทุนในหุ้นนั้นมีความเสี่ยงสูงกว่าการฝากเงินเช่นกัน อย่างไรก็ตามจากการศึกษาของตลาดหลักทรัพย์พบว่าการลงทุนในหุ้นระยะยาวจะให้กำไรมากกว่าการลงทุนในระยะสั้น
พันธบัตร เป็นตราสารทางการเงินที่ออกโดยรัฐบาลเป็นผู้ค้ำประกัน และให้ผลตอบแทนเป็นอัตราดอกเบี้ย ซึ่งมีอัตราที่สูงกว่าอัตราดอกเบี้ยเงินฝากและมีความเสี่ยงที่ต่ำเนื่องจากมีรัฐบาลค้ำประกัน
การซื้อหน่วยลงทุนของกองทุนรวม เป็นการลงทุนโดยให้กองทุนรวมเป็นผู้จัดการเงินลงทุน โดยกองทุนรวมนั้นจะนำเงินไปซื้อตราสารทางการเงินต่างๆ ซึ่งขึ้นอยู่กับวัตถุประสงค์ของแต่ละกองทุน ผู้ที่ซื้อหน่วยลงทุนของกองทุนรวมจะได้รับผลตอบแทนเป็นเงินปันผลและกำไรจากการซื้อขายหน่วยลงทุน ซึ่งการลงทุนในกองทุนรวมเหมาะสำหรับผู้ที่ไม่มีเวลาในการบริหารการลงทุนด้วยตนเองเนื่องจากมีผู้จัดการกองทุนเป็นผู้บริหารเงินลงทุนให้
การทำประกันชีวิต จัดเป็นวิธีหนึ่งในการออมและเป็นวิธีช่วยสนับสนุนการออม ซึ่งการทำการประกันชีวิตแบบสะสมทรัพย์จะเป็นการออมโดยตรงเนื่องจากผู้ทำประกันจะได้รับเงินคืน เมื่อครบกำหนดสัญญา แต่การประกันชีวิตแบบอื่นๆเช่น การประกันสุขภาพ การประกันอุบัติเหตุนั้นถือว่าเป็นการสนับสนุนการออมเพราะจะทำให้ผู้ทำประกันมีเงินใช้จ่ายเมื่อมีความจำเป็นในการใช้เงินอย่างฉุกเฉิน
โดยสรุปผู้มีเงินออมสามารถเลือกวิธีการออมเงินในแบบต่างๆได้ดังรูปต่อไปนี้
การลงทุนด้วยตนเอง
ให้ผู้อื่นลงทุน
หุ้นพันธบัตรประกันแบบต่าง ๆเงินฝาก
กองทุนรวม
http://www.rdi.ku.ac.th/Techno_ku60/res-106/index106.html
คำถาม
1. มีวิธีจัดการเงินฝากอย่างไรในภาวะดอกเบี้ยต่ำ
2. การทำประกันชีวิตเพื่อเป็นการออมเงินควรทำประกันชีวิตแบบใด
3. กองทุนรวมคืออะไร
จัดการเงินฝากอย่างไรในภาวะดอกเบี้ยต่ำ
เป็นที่ทราบกันดีว่าทุกคนจะต้องเก็บเงินส่วนหนึ่งไว้เป็นเงินออมเพื่อสำรองไว้ใช้จ่ายในอนาคตและเพื่อใช้จ่ายในกรณีฉุกเฉิน โดยคนส่วนใหญ่นิยมนำเงินออมไปฝากไว้กับธนาคารเนื่องจากได้รับดอกเบี้ยเป็นผลตอบแทน แต่ในปัจจุบันอัตราดอกเบี้ยเงินฝากอยู่ในระดับที่ต่ำมาก (เงินฝากออมทรัพย์จาก 5 ธนาคารพาณิชย์ขนาดใหญ่มีค่าเท่ากับร้อยละ 0.75-1.00) ดังนั้นการออมเงินโดยฝากเงินไว้กับธนาคารจึงได้รับผลตอบแทนน้อยลง ซึ่งในความเป็นจริงผู้มีเงินออมยังคงมีอีกหลายทางเลือกในการออมที่นอกเหนือไปจากการฝากเงินไว้กับธนาคาร ได้แก่ การนำเงินออมไปใช้ลงทุนในตราสารทางการเงินต่างๆ เช่น หุ้น พันธบัตร และหน่วยลงทุนของกองทุนรวม รวมไปถึงการทำประกันชีวิต
หุ้น ประกอบด้วย หุ้นสามัญ หุ้นบุริมสิทธิ์ และตราสารแสดงสิทธิในการซื้อหุ้น โดยผู้ที่ลงทุนในหุ้นจะได้รับผลตอบแทนเป็นเงินปันผลในกรณีที่บริษัทผู้ออกมีกำไร และผู้ลงทุนจะได้รับผลตอบแทนจากส่วนต่างจากราคาซื้อขายเมื่อราคาขายหุ้นมีราคาสูงกว่าตอนที่ผู้ลงทุนซื้อมา ซึ่งอัตราผลตอบแทนทีได้จากการลงทุนในหุ้นจะมีอัตราสูงกว่าอัตราดอกเบี้ยเงินฝาก แต่ทั้งนี้การลงทุนในหุ้นนั้นมีความเสี่ยงสูงกว่าการฝากเงินเช่นกัน อย่างไรก็ตามจากการศึกษาของตลาดหลักทรัพย์พบว่าการลงทุนในหุ้นระยะยาวจะให้กำไรมากกว่าการลงทุนในระยะสั้น
พันธบัตร เป็นตราสารทางการเงินที่ออกโดยรัฐบาลเป็นผู้ค้ำประกัน และให้ผลตอบแทนเป็นอัตราดอกเบี้ย ซึ่งมีอัตราที่สูงกว่าอัตราดอกเบี้ยเงินฝากและมีความเสี่ยงที่ต่ำเนื่องจากมีรัฐบาลค้ำประกัน
การซื้อหน่วยลงทุนของกองทุนรวม เป็นการลงทุนโดยให้กองทุนรวมเป็นผู้จัดการเงินลงทุน โดยกองทุนรวมนั้นจะนำเงินไปซื้อตราสารทางการเงินต่างๆ ซึ่งขึ้นอยู่กับวัตถุประสงค์ของแต่ละกองทุน ผู้ที่ซื้อหน่วยลงทุนของกองทุนรวมจะได้รับผลตอบแทนเป็นเงินปันผลและกำไรจากการซื้อขายหน่วยลงทุน ซึ่งการลงทุนในกองทุนรวมเหมาะสำหรับผู้ที่ไม่มีเวลาในการบริหารการลงทุนด้วยตนเองเนื่องจากมีผู้จัดการกองทุนเป็นผู้บริหารเงินลงทุนให้
การทำประกันชีวิต จัดเป็นวิธีหนึ่งในการออมและเป็นวิธีช่วยสนับสนุนการออม ซึ่งการทำการประกันชีวิตแบบสะสมทรัพย์จะเป็นการออมโดยตรงเนื่องจากผู้ทำประกันจะได้รับเงินคืน เมื่อครบกำหนดสัญญา แต่การประกันชีวิตแบบอื่นๆเช่น การประกันสุขภาพ การประกันอุบัติเหตุนั้นถือว่าเป็นการสนับสนุนการออมเพราะจะทำให้ผู้ทำประกันมีเงินใช้จ่ายเมื่อมีความจำเป็นในการใช้เงินอย่างฉุกเฉิน
โดยสรุปผู้มีเงินออมสามารถเลือกวิธีการออมเงินในแบบต่างๆได้ดังรูปต่อไปนี้
การลงทุนด้วยตนเอง
ให้ผู้อื่นลงทุน
หุ้นพันธบัตรประกันแบบต่าง ๆเงินฝาก
กองทุนรวม
http://www.rdi.ku.ac.th/Techno_ku60/res-106/index106.html
คำถาม
1. มีวิธีจัดการเงินฝากอย่างไรในภาวะดอกเบี้ยต่ำ
2. การทำประกันชีวิตเพื่อเป็นการออมเงินควรทำประกันชีวิตแบบใด
3. กองทุนรวมคืออะไร
วันอังคารที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551
ทองคำระยะยาวขาขึ้น ระยะสั้นผันผวน
จัดทำโดย นางสาวศริยา ชินภิญโญกุล เลขทะเบียน 48210199.
แม้ราคาทองคำในระยะสั้นจะผันผวน แต่ในระยะยาวยังคงอยู่ในแนวโน้มขาขึ้น และที่สำคัญเชื่อว่ายังไงราคาทองคำก็จะไม่เป็นศูนย์อย่างแน่นอน
กรุงเทพธุรกิจ ออนไลน์ : เกี่ยวกับเรื่องนี้ "จิตติ ตั้งสิทธิ์ภักดี" นายกสมาคมค้าทองคำ ยอมรับว่า ในระยะสั้นราคาทองคำยังมีความผันผวนและดูยาก ขึ้นลงแรง ยังไม่ชัดเจนว่าในระยะสั้นจะขึ้นหรือลง เพราะสามารถที่จะออกได้ทั้ง 2 ทาง
โดยราคาทองคำวิ่งอยู่ในกรอบ 720-780 ดอลลาร์ต่อออนซ์ อยู่ในช่วงที่ผ่านมา ซึ่งคงต้องติดตามดูใกล้ชิดต่อไปในเรื่องของเศรษฐกิจสหรัฐ รวมถึงนโยบายของประธานาธิบดีคนใหม่รวมถึงนโยบายเศรษฐกิจที่จะมีออกมา ถ้าสถานการณ์ต่างๆ ออกมาดี ราคาทองคำก็มีแนวโน้มที่จะอ่อนตัวลงได้ แต่ถ้าทุกอย่างยังไม่ดีขึ้น โอกาสที่ราคาทองคำจะปรับตัวขึ้นก็มีอยู่เช่นเดียวกัน
ด้าน "ดร.วิน อุดมรัชตวนิชย์" ผู้จัดการกองทุน ฝ่ายจัดการกองทุนตราสารหนี้ บลจ.กสิกรไทย มองว่าราคาทองคำในระยะสั้นยังคงแกว่งตัว เพราะมีปัจจัยทั้งภายนอกและภายในเข้ามากระทบกับราคาทองค่อนข้างมาก
แต่ถ้ามองในระยะยาว 5 ปีข้างหน้า เชื่อว่าราคาทองคำยังมีแนวโน้มที่จะปรับตัวขึ้นได้ เพราะวิกฤติการเงินโลกในครั้งนี้น่าจะจบได้ภายในปี 2010 ยังไม่เห็นใครมองว่าจะกินเวลาเป็น 5 ปี เมื่อเศรษฐกิจโลกฟื้นกลับมาราคาทองคำก็จะกลับมาด้วยเช่นเดียวกัน แต่ในระหว่างทางอาจจะมีความผันผวนปรับตัวขึ้นลงบ้างเป็นปกติ
“ที่ต้องจับตาคือการปรับลดอัตราดอกเบี้ยของธนาคารกลางทั่วโลกที่ลงมาค่อนข้างเร็วและแรงเพื่อกระตุ้นเศรษฐกิจที่ชะลอตัวนั้น อาจจะเป็นปัจจัยที่เร่งทำให้เงินเฟ้อกลับมาอีกครั้ง ซึ่งตรงนี้เป็นปัจจัยบวกต่อราคาทองคำเช่นเดียวกัน”
ไม่ว่าทิศทางราคาทองคำจะเป็นไปในทิศทางใด เชื่อว่าทองคำยังจะเป็นทางเลือกที่มีเสน่ห์สำหรับนักลงทุนอยู่นั่นเอง
ที่มา http://www.bangkokbiznews.com/2008/11/23/news_312485.php
คำถาม
1.ผู้จัดการกองทุนฝ่ายจัดการกองทุนตราสารหนี้บลจ.กสิกรไทยมองว่าราคาทองคำในระยะสั้นยังคงแกว่งตัวเพระสาเหตุใด
2.ในระยะยาวในอีก5ปีข้างหน้าเชื่อว่าราคาทองคำจะมีแนวโน้มอย่างไร
3.หากมีการปรับลดอัตราดอกเบี้ยของธนาคารกลางทั่วโลกจะส่งผลให้เกิดภาวะเศรษฐกิจอย่างไร
แม้ราคาทองคำในระยะสั้นจะผันผวน แต่ในระยะยาวยังคงอยู่ในแนวโน้มขาขึ้น และที่สำคัญเชื่อว่ายังไงราคาทองคำก็จะไม่เป็นศูนย์อย่างแน่นอน
กรุงเทพธุรกิจ ออนไลน์ : เกี่ยวกับเรื่องนี้ "จิตติ ตั้งสิทธิ์ภักดี" นายกสมาคมค้าทองคำ ยอมรับว่า ในระยะสั้นราคาทองคำยังมีความผันผวนและดูยาก ขึ้นลงแรง ยังไม่ชัดเจนว่าในระยะสั้นจะขึ้นหรือลง เพราะสามารถที่จะออกได้ทั้ง 2 ทาง
โดยราคาทองคำวิ่งอยู่ในกรอบ 720-780 ดอลลาร์ต่อออนซ์ อยู่ในช่วงที่ผ่านมา ซึ่งคงต้องติดตามดูใกล้ชิดต่อไปในเรื่องของเศรษฐกิจสหรัฐ รวมถึงนโยบายของประธานาธิบดีคนใหม่รวมถึงนโยบายเศรษฐกิจที่จะมีออกมา ถ้าสถานการณ์ต่างๆ ออกมาดี ราคาทองคำก็มีแนวโน้มที่จะอ่อนตัวลงได้ แต่ถ้าทุกอย่างยังไม่ดีขึ้น โอกาสที่ราคาทองคำจะปรับตัวขึ้นก็มีอยู่เช่นเดียวกัน
ด้าน "ดร.วิน อุดมรัชตวนิชย์" ผู้จัดการกองทุน ฝ่ายจัดการกองทุนตราสารหนี้ บลจ.กสิกรไทย มองว่าราคาทองคำในระยะสั้นยังคงแกว่งตัว เพราะมีปัจจัยทั้งภายนอกและภายในเข้ามากระทบกับราคาทองค่อนข้างมาก
แต่ถ้ามองในระยะยาว 5 ปีข้างหน้า เชื่อว่าราคาทองคำยังมีแนวโน้มที่จะปรับตัวขึ้นได้ เพราะวิกฤติการเงินโลกในครั้งนี้น่าจะจบได้ภายในปี 2010 ยังไม่เห็นใครมองว่าจะกินเวลาเป็น 5 ปี เมื่อเศรษฐกิจโลกฟื้นกลับมาราคาทองคำก็จะกลับมาด้วยเช่นเดียวกัน แต่ในระหว่างทางอาจจะมีความผันผวนปรับตัวขึ้นลงบ้างเป็นปกติ
“ที่ต้องจับตาคือการปรับลดอัตราดอกเบี้ยของธนาคารกลางทั่วโลกที่ลงมาค่อนข้างเร็วและแรงเพื่อกระตุ้นเศรษฐกิจที่ชะลอตัวนั้น อาจจะเป็นปัจจัยที่เร่งทำให้เงินเฟ้อกลับมาอีกครั้ง ซึ่งตรงนี้เป็นปัจจัยบวกต่อราคาทองคำเช่นเดียวกัน”
ไม่ว่าทิศทางราคาทองคำจะเป็นไปในทิศทางใด เชื่อว่าทองคำยังจะเป็นทางเลือกที่มีเสน่ห์สำหรับนักลงทุนอยู่นั่นเอง
ที่มา http://www.bangkokbiznews.com/2008/11/23/news_312485.php
คำถาม
1.ผู้จัดการกองทุนฝ่ายจัดการกองทุนตราสารหนี้บลจ.กสิกรไทยมองว่าราคาทองคำในระยะสั้นยังคงแกว่งตัวเพระสาเหตุใด
2.ในระยะยาวในอีก5ปีข้างหน้าเชื่อว่าราคาทองคำจะมีแนวโน้มอย่างไร
3.หากมีการปรับลดอัตราดอกเบี้ยของธนาคารกลางทั่วโลกจะส่งผลให้เกิดภาวะเศรษฐกิจอย่างไร
วันอังคารที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551
บัญญัติ 10 ประการ "อยากรวย ต้องรู้"
จัดทำบทความโดย นางสาวธนัชพร ไกรณรงค์ เลขทะเบียน 48210184
1. "ความรู้ทางการเงิน" สำคัญไม่ยิ่งหย่อนกว่า "ความรู้ทางการงาน" เพราะในชีวิตของคนเราทุกคนนั้น จะมีช่วงที่จะสามารถหา "รายได้จากการทำงาน" (you at work) จำกัด และจะต้องมีชีวิตหลังเกษียณค่อนข้างยาวนาน จึงต้องรู้วิธีที่จะ "ใช้เงินให้ทำงาน" (money at work)
2.การออมเป็น "เกมแห่งระยะเวลา" (game of time) ใครเริ่มต้นก่อน ก็รวยก่อน เพราะยิ่งทิ้งไว้นาน ยิ่งได้เป็นกอบเป็นกำ ถือเป็น "เงื่อนไขจำเป็น" ของทุกคนที่มีเป้าหมายต้องการบรรลุสู่อิสรภาพทางการเงิน
3.การลงทุนเป็น "เกมแห่งจังหวะเวลา" (game of timing) ต้องรู้จังหวะในการเข้าออกจากตลาดที่เหมาะสม ซื้อเมื่อต่ำ ขายเมื่อสูง หยุดเมื่อสงสัย เพราะถ้าหากเข้าผิดจังหวะ ยิ่งทิ้งไว้นาน จะยิ่งเสียหายมาก และทำให้โอกาสที่จะได้ทุนคืนยากขึ้นเรื่อยๆ (losses are harder to regain)
4.การตัดสินใจเกี่ยวกับการลงทุนไม่ใช่การตัดสินใจซื้อสินค้าสำเร็จรูป (product) แบบที่ตัดสินใจตอนซื้อครั้งเดียวจบ ถ้าไม่ได้ผล หรือใช้แล้วไม่พอใจ ก็ทิ้งมันไว้เฉยๆ จริงๆ แล้วการลงทุนเป็นกระบวนการ (process) ที่ต้องมีการเอาใจใส่ ติดตามผล และปรับเปลี่ยนกลยุทธ์ให้เหมาะสมกับสถานการณ์ตลอดเวลา
5.หนทางไปสู่ความสำเร็จไม่ได้มีเพียงเส้นทางเดียว จุดสำคัญในการบริหารการลงทุนนั้นไม่ได้อยู่ที่รูปแบบ วิธีการ หรือสไตล์ ซึ่งเรื่องเหล่านี้เป็นเพียง "เกมภายนอก" (outer game) แต่เป็นเรื่องของทัศนคติ วิธีคิด พลังใจ ซึ่งเป็น "เกมภายใน" (inner game)
6.ลำพังแค่การ "เอาชนะดัชนี" (beat the index) ไม่ใช่เรื่องยาก แต่ไม่มีใคร "เอาชนะตลาด" (beat the market) ได้ เคล็ด (ไม่) ลับในการจะยืนหยัดอยู่ในเกมการลงทุนอย่างตลอดรอดฝั่งในฐานะ "ผู้ชนะ" นั้น อยู่ที่การยืนอยู่ข้างเดียวกับตลาดไม่ใช่ฝืนตลาด
7.ความสำเร็จในการลงทุนไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้นเพียงชั่วข้ามคืน จริงๆ แล้วมันอาจเปรียบได้กับการวิ่งแข่งระยะไกล (marathon) ไม่ใช่การวิ่งแข่ง 100 เมตร (sprint) ดังนั้น คุณจะต้อง "รู้จักตัวเอง" (know yourself) ว่าอะไรคือสไตล์การลงทุนที่เหมาะสมที่เข้ากันได้กับความสามารถในการรับความเสี่ยง (risk attitude) และทักษะในการลงทุน (risk aptitude) เพราะนั่นคือ "ระบบ" ที่คุณต้องใช้ในเพื่อ "ทำธุรกิจ" นี้ในระยะยาว
8.ในการใช้เงินต่อเงินนั้น คุณต้อง "รู้จักเครื่องมือ" (know the vehicle) ว่ามีลักษณะและรูปแบบการให้ผลตอบแทนอย่างไร มีข้อดี ข้อเสีย และข้อจำกัดอะไรบ้าง
9.นอกจากนี้ คุณต้อง "รู้จักตลาด" (know the market) คือ รู้ว่าตลาดการเงินมีธรรมชาติเป็นอย่างไร อะไรคือสาเหตุเบื้องหลังที่ทำให้เกิดการกระเพื่อมขึ้นลงของตลาด และรู้วิธีการในการบริหารความเสี่ยงในการลงทุนว่าต้องแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นอย่างไร
10.อย่าติดอยู่ในกับดักของ "การบริโภคข้อมูลเกินขนาด" (information overload) ซึ่งมัวแต่สนใจหาข้อมูล ศึกษา วิเคราะห์ จนไม่กล้าลงมือปฏิบัติ (analysis paralysis) เพราะมีความเชื่ออย่างผิดๆ แบบพวกมองโลกสมบูรณ์แบบ (perfectionist) ว่าถ้ามีข้อมูลที่สมบูรณ์จะไม่เกิดความผิดพลาด (zero-defect mentality) จริงๆ แล้ว หัวใจสำคัญของการบริหารการลงทุนนั้นอยู่ที่การ "จำกัดความเสี่ยง" (risk limitation) ไม่ใช่ "กำจัดความเสี่ยง" (risk elimination) ถ้าถามว่ากฎที่สำคัญที่สุดที่สรุปได้จากการปฏิบัติ (rule of thumb) ของผู้เขียนหนังสือชุด "อยากรวย ต้องรู้" คืออะไร ก็อยากตอบว่า rule of "ทำ" นั่นคือ "รู้แล้วต้องลงมือทำ" เพราะในภาษาอังกฤษ คำว่า "โชคลาภ" (luck) เป็นตัวย่อของ Laboring Under Correct Knowledge แปลว่า "ลงมือทำ ด้วยความพากเพียร โดยอาศัยความรู้ที่ถูกต้อง" นั่นเอง
ขอขอบคุณ คุณนำชัย เตชะรัตนะวิโรจน์
ที่มา http://www.investorchart.com/index.php?lay=show&ac=article&Id=524556&Ntype=4
คำถาม
1.จุดสำคัญในการบริหารการลงทุนซึ่งเรียกว่า"เกมภายใน"Inner game นั้นว่าด้วยเรื่องของอะไรบ้าง
2.เคล็ด (ไม่) ลับในการจะยืนหยัดอยู่ในเกมการลงทุนอย่างตลอดรอดฝั่งในฐานะ "ผู้ชนะ" นั้น คืออะไร
3.หัวใจสำคัญของการบริหารการลงทุนนั้นคืออะไร
1. "ความรู้ทางการเงิน" สำคัญไม่ยิ่งหย่อนกว่า "ความรู้ทางการงาน" เพราะในชีวิตของคนเราทุกคนนั้น จะมีช่วงที่จะสามารถหา "รายได้จากการทำงาน" (you at work) จำกัด และจะต้องมีชีวิตหลังเกษียณค่อนข้างยาวนาน จึงต้องรู้วิธีที่จะ "ใช้เงินให้ทำงาน" (money at work)
2.การออมเป็น "เกมแห่งระยะเวลา" (game of time) ใครเริ่มต้นก่อน ก็รวยก่อน เพราะยิ่งทิ้งไว้นาน ยิ่งได้เป็นกอบเป็นกำ ถือเป็น "เงื่อนไขจำเป็น" ของทุกคนที่มีเป้าหมายต้องการบรรลุสู่อิสรภาพทางการเงิน
3.การลงทุนเป็น "เกมแห่งจังหวะเวลา" (game of timing) ต้องรู้จังหวะในการเข้าออกจากตลาดที่เหมาะสม ซื้อเมื่อต่ำ ขายเมื่อสูง หยุดเมื่อสงสัย เพราะถ้าหากเข้าผิดจังหวะ ยิ่งทิ้งไว้นาน จะยิ่งเสียหายมาก และทำให้โอกาสที่จะได้ทุนคืนยากขึ้นเรื่อยๆ (losses are harder to regain)
4.การตัดสินใจเกี่ยวกับการลงทุนไม่ใช่การตัดสินใจซื้อสินค้าสำเร็จรูป (product) แบบที่ตัดสินใจตอนซื้อครั้งเดียวจบ ถ้าไม่ได้ผล หรือใช้แล้วไม่พอใจ ก็ทิ้งมันไว้เฉยๆ จริงๆ แล้วการลงทุนเป็นกระบวนการ (process) ที่ต้องมีการเอาใจใส่ ติดตามผล และปรับเปลี่ยนกลยุทธ์ให้เหมาะสมกับสถานการณ์ตลอดเวลา
5.หนทางไปสู่ความสำเร็จไม่ได้มีเพียงเส้นทางเดียว จุดสำคัญในการบริหารการลงทุนนั้นไม่ได้อยู่ที่รูปแบบ วิธีการ หรือสไตล์ ซึ่งเรื่องเหล่านี้เป็นเพียง "เกมภายนอก" (outer game) แต่เป็นเรื่องของทัศนคติ วิธีคิด พลังใจ ซึ่งเป็น "เกมภายใน" (inner game)
6.ลำพังแค่การ "เอาชนะดัชนี" (beat the index) ไม่ใช่เรื่องยาก แต่ไม่มีใคร "เอาชนะตลาด" (beat the market) ได้ เคล็ด (ไม่) ลับในการจะยืนหยัดอยู่ในเกมการลงทุนอย่างตลอดรอดฝั่งในฐานะ "ผู้ชนะ" นั้น อยู่ที่การยืนอยู่ข้างเดียวกับตลาดไม่ใช่ฝืนตลาด
7.ความสำเร็จในการลงทุนไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้นเพียงชั่วข้ามคืน จริงๆ แล้วมันอาจเปรียบได้กับการวิ่งแข่งระยะไกล (marathon) ไม่ใช่การวิ่งแข่ง 100 เมตร (sprint) ดังนั้น คุณจะต้อง "รู้จักตัวเอง" (know yourself) ว่าอะไรคือสไตล์การลงทุนที่เหมาะสมที่เข้ากันได้กับความสามารถในการรับความเสี่ยง (risk attitude) และทักษะในการลงทุน (risk aptitude) เพราะนั่นคือ "ระบบ" ที่คุณต้องใช้ในเพื่อ "ทำธุรกิจ" นี้ในระยะยาว
8.ในการใช้เงินต่อเงินนั้น คุณต้อง "รู้จักเครื่องมือ" (know the vehicle) ว่ามีลักษณะและรูปแบบการให้ผลตอบแทนอย่างไร มีข้อดี ข้อเสีย และข้อจำกัดอะไรบ้าง
9.นอกจากนี้ คุณต้อง "รู้จักตลาด" (know the market) คือ รู้ว่าตลาดการเงินมีธรรมชาติเป็นอย่างไร อะไรคือสาเหตุเบื้องหลังที่ทำให้เกิดการกระเพื่อมขึ้นลงของตลาด และรู้วิธีการในการบริหารความเสี่ยงในการลงทุนว่าต้องแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นอย่างไร
10.อย่าติดอยู่ในกับดักของ "การบริโภคข้อมูลเกินขนาด" (information overload) ซึ่งมัวแต่สนใจหาข้อมูล ศึกษา วิเคราะห์ จนไม่กล้าลงมือปฏิบัติ (analysis paralysis) เพราะมีความเชื่ออย่างผิดๆ แบบพวกมองโลกสมบูรณ์แบบ (perfectionist) ว่าถ้ามีข้อมูลที่สมบูรณ์จะไม่เกิดความผิดพลาด (zero-defect mentality) จริงๆ แล้ว หัวใจสำคัญของการบริหารการลงทุนนั้นอยู่ที่การ "จำกัดความเสี่ยง" (risk limitation) ไม่ใช่ "กำจัดความเสี่ยง" (risk elimination) ถ้าถามว่ากฎที่สำคัญที่สุดที่สรุปได้จากการปฏิบัติ (rule of thumb) ของผู้เขียนหนังสือชุด "อยากรวย ต้องรู้" คืออะไร ก็อยากตอบว่า rule of "ทำ" นั่นคือ "รู้แล้วต้องลงมือทำ" เพราะในภาษาอังกฤษ คำว่า "โชคลาภ" (luck) เป็นตัวย่อของ Laboring Under Correct Knowledge แปลว่า "ลงมือทำ ด้วยความพากเพียร โดยอาศัยความรู้ที่ถูกต้อง" นั่นเอง
ขอขอบคุณ คุณนำชัย เตชะรัตนะวิโรจน์
ที่มา http://www.investorchart.com/index.php?lay=show&ac=article&Id=524556&Ntype=4
คำถาม
1.จุดสำคัญในการบริหารการลงทุนซึ่งเรียกว่า"เกมภายใน"Inner game นั้นว่าด้วยเรื่องของอะไรบ้าง
2.เคล็ด (ไม่) ลับในการจะยืนหยัดอยู่ในเกมการลงทุนอย่างตลอดรอดฝั่งในฐานะ "ผู้ชนะ" นั้น คืออะไร
3.หัวใจสำคัญของการบริหารการลงทุนนั้นคืออะไร
วันศุกร์ที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551
โลกในมุมมองของ Value Investor
จัดทำบทความโดย นายฆนากร เจตอธิการ เลขทะเบียน 48210178
..........ภาวการณ์ของตลาดหุ้นและเศรษฐกิจในวันนี้ดูเหมือนกำลังอยู่ในภาวะวิกฤติแบบเดียวกับที่เกิดขึ้นในปี 2540 ต่างกันแต่เพียงว่า คราวที่แล้วเป็นการเกิดขึ้นในประเทศไทยและลามไปทั่วเอเชีย แต่คราวนี้เกิดขึ้นที่อเมริกาและกำลังลามไปทั่วโลก ผลกระทบที่เกิดขึ้นกับตลาดหุ้นไทยนั้น ดูเหมือนว่าจะพอ ๆ กัน คือในปี 2540 ดัชนีตลาดหุ้นตกลงไปประมาณ 55% ในขณะที่ปี 2551 ถึงขณะนี้ หุ้นตกลงไปประมาณ 50% ต้น ๆ เหมือนกัน ถ้ามองว่าดัชนีตลาดหุ้นเป็นดัชนีชี้นำที่แม่นยำ ก็อาจจะอนุมานได้ว่า ปีหน้าของเศรษฐกิจไทยก็คงจะเป็นปี “เผาจริง” อย่างที่เกิดขึ้นในปี 2541 ที่เศรษฐกิจไทยหดตัวลงไปประมาณ 10% แต่ถ้าทายกันต่อไปอีกก็จะต้องบอกว่าดัชนีหุ้นไทยในปีหน้านั้นน่าจะทรงตัว เพราะดัชนีหุ้นไทยในปี 2541 นั้นติดลบเพียง 5% ที่น่าสนใจยิ่งกว่านั้นก็คือ หลังจากปีหน้าไปแล้ว ดัชนีหุ้นน่าจะมีการปรับตัวขึ้นไปอย่างแรงไม่ต่ำกว่า 30-40% เมื่อตลาดคาดว่าเศรษฐกิจจะฟื้นตัว เพราะนี่คือเหตุการณ์ในปี 2542 ที่ตลาดหุ้นปรับตัวขึ้นไปถึง 35%
..........คำถามที่จะต้องตอบก็คือ วิกฤติครั้งนี้จะเหมือนกับครั้งที่แล้วไหม? วิกฤติครั้งนี้กับครั้งที่แล้ว ครั้งไหนรุนแรงกว่ากัน ถ้าตอบคำถามนี้ได้ เราก็น่าจะพอรู้ว่าดัชนีหุ้นที่ตกลงมาครั้งนี้จะเป็นวิกฤติหรือโอกาสในการลงทุน
..........ในความทรงจำของผม เหตุการณ์ในช่วงก่อนปี 2540 นั้น ประเทศไทยมีภาวะทางเศรษฐกิจแบบ “ฟองสบู่” นั่นคือ มีการเติบโตของเศรษฐกิจแบบไม่ยั่งยืน สาเหตุใหญ่ก็คือ มีการปล่อยสินเชื่อจำนวนมากมหาศาลให้กับโครงการต่าง ๆ โดยเฉพาะโครงการอสังหาริมทรัพย์และโครงการอุตสาหกรรมขนาดใหญ่จำนวนมากที่ไม่มีความคุ้มค่าทางการลงทุน สิ่งนี้เป็นไปได้เพราะมีการนำเงินดอลลาร์จากต่างประเทศเข้ามาจำนวนมากผ่านสถาบันการเงิน เงินเหล่านี้เข้ามาหาส่วนต่างดอกเบี้ยโดยที่ไม่มีความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนและการล้มละลายของผู้กู้เพราะรัฐบาลกำหนดอัตราแลกเปลี่ยน “ตายตัว” ส่วนความเสี่ยงที่สถาบันการเงินจะล้มนั้นดูเหมือนจะไม่มีใครคำนึงถึง ผลก็คือ สถาบันการเงินและธุรกิจมีหนี้มหาศาล
..........ตรงกันข้าม เหตุการณ์ในช่วง 2-3 ปีที่ผ่านมานั้น เศรษฐกิจไทยไม่มีภาวะฟองสบู่ ส่วนหนึ่งอาจจะเป็นเพราะบทเรียนที่เคยได้รับจากปี 2540 อีกส่วนหนึ่งอาจจะเป็นเพราะภาวะทางการเมืองที่ไม่เอื้ออำนวย ดังนั้น การลงทุนขนาดใหญ่จึงไม่ค่อยเกิดขึ้น ในเวลาเดียวกัน บริษัทต่าง ๆ ก็มีกำไรดีเป็นประวัติการณ์ทำให้ส่วนของทุนเพิ่มขึ้นมาก ผลก็คือ หนี้ของบริษัทต่าง ๆ มีน้อยลงไปมาก ตัวเลขคร่าว ๆ ก็คือ ในปี 2551 บริษัทที่จะจดทะเบียนในตลาดมีหนี้ต่อทุนประมาณ 1 เท่า ในขณะที่ในปี 2540 มีหนี้ต่อทุนไม่น้อยกว่า 2 เท่า และเมื่อเกิดการลดค่าเงินในปี 2540 หนี้สินได้เพิ่มขึ้นประมาณ 1 เท่าตัวจากผลของการปรับค่าเงิน ประกอบกับการที่บริษัทขาดทุนจากอัตราแลกเปลี่ยนมาก ทำให้ทุนลดลงและทำให้หนี้สินต่อทุนมากขึ้นเป็น 4-5 เท่า ซึ่งนำไปสู่ภาวะล้มละลาย หรือเกือบล้มละลายของธุรกิจเกือบทั้งประเทศ
..........หลังจากเหตุการณ์ในปี 2540 นั้น ธุรกิจจำนวนมากต้องปิดตัวและลดกำลังการผลิตลงเพราะกิจการล้มละลายหรือไม่มีเงินทุนหมุนเวียนเนื่องจากสถาบันการเงินไม่ปล่อยกู้ ดังนั้น การเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจจึงติดลบถึง 10% แต่ในปี 2551 นี้ผมเองก็ยังไม่เห็นว่าจะมีบริษัทขนาดใหญ่รายไหนที่กำลังประสบปัญหาทางการเงินไม่ต้องพูดว่าจะล้มละลาย การที่บริษัทมีหนี้น้อย และสถาบันการเงินก็ค่อนข้างเข้มแข็ง ผมเชื่อว่าถึงแม้ในปีหน้ายอดขายของบริษัทต่าง ๆ อาจจะเติบโตน้อยมากหรือไม่เติบโตเลย ปัญหาที่บริษัทใหญ่ ๆ จะล้มละลายก็น่าจะมีโอกาสน้อยมาก ข้อสรุปของผมก็คือ ปีหน้า เศรษฐกิจบ้านเราไม่น่าจะติดลบ อย่างมากก็ชะลอตัวลงและการว่างงานจำนวนมากก็ไม่น่าจะเกิดขึ้น
..........ข้อดีของเศรษฐกิจหลังปี 2540 ก็คือ เศรษฐกิจของประเทศพัฒนาทั้งหลายยังดีอยู่ ประกอบกับการที่ค่าเงินบาทอ่อนตัวลงมาก ทำให้การส่งออกของไทยขยายตัวได้มากและกลายเป็นเครื่องจักรที่พาให้เศรษฐกิจฟื้นตัวอย่างรวดเร็ว ในปี 2551 นี้ ดูเหมือนว่าเศรษฐกิจทั้งโลกกำลังถดถอยลง ดังนั้น การส่งออกซึ่งรวมถึงการท่องเที่ยวจะต้องชะลอตัวลงอย่างมากและนี่คือสิ่งที่จะทำให้ภาคเศรษฐกิจที่แท้จริงชะลอตัวลง แต่การลดลงของการส่งออกและการท่องเที่ยวจะมากขนาดที่ทำให้การเติบโตทางเศรษฐกิจติดลบนั้นผมก็คิดว่ายังไม่ถึงขนาดนั้น ข้อสรุปของผมก็คือ ปี 2552 นั้น น่าจะดีกว่าปี 2541 มาก ที่สำคัญก็คือ ไม่น่าจะมีการล้มละลายของบริษัทและการตกงานอย่างกว้างขวางอย่างที่เคยเกิดขึ้น
..........ปี 2540 และหลังจากนั้นอีก 2-3 ปี ทรัพย์สินเกือบทุกประเภทในเมืองไทย เช่น ที่ดิน บ้าน คอนโด อพาร์ทเม้นท์ รวมทั้งหลักทรัพย์ที่เป็นกระดาษทั้งหลายต่างก็มีมูลค่าลดลงมหาศาล ซึ่งแสดงให้เห็นว่าคนต้องขายของ “หนีตาย” แต่ในปี 2551 ผมก็ยังไม่เห็นว่าสินทรัพย์ที่คนไทยถืออยู่ฝ่ายเดียวเป็นหลัก เช่นอสังหาริมทรัพย์ มีราคาลดลงเป็นเรื่องเป็นราว ตรงกันข้าม หลักทรัพย์ต่าง ๆ เช่นหุ้นที่มีต่างชาติถือครองเป็นจำนวนมากกลับมีราคาลดลงถึงครึ่งหนึ่ง นี่น่าจะแสดงว่าต่างชาติเป็นผู้ที่ขายหุ้น “หนีตาย” อาจจะด้วยเหตุผลว่าเขามีปัญหาหนักในบ้านเขาและจำเป็นต้องนำเงินกลับ ดังนั้น เขาขายทุกราคาโดยไม่สนใจพื้นฐานของกิจการหรือภาวการณ์ทางเศรษฐกิจของประเทศไทย ข้อสรุปของผมก็คือ ดัชนีหุ้นที่ลดลงขณะนี้ อาจจะไม่ได้เป็นดัชนีชี้นำที่แม่นยำว่าเศรษฐกิจของเมืองไทยในปีหน้าจะแย่มากเหมือนกับปี 2541 ที่เป็นปี “เผาจริง”อย่างที่กลัวกัน
..........และทั้งหมดนั้นก็นำมาสู่ข้อสรุปความเห็นของผม นั่นก็คือ ถ้าวิกฤติปี 2551 รุนแรงเท่าปี 2540 ดัชนีหุ้นในขณะนี้ก็น่าจะลงมาเกือบต่ำสุดแล้วและปีหน้าก็อาจจะนิ่ง ๆ แต่ปี2553 ก็น่าจะให้ผลตอบแทนงดงาม แต่ถ้าข้อเท็จจริงก็คือ วิกฤติครั้งนี้เราอยู่ในสถานะที่ดีกว่าปี 2540 มากอย่างที่ผมเชื่อ ซึ่งความจริงนี้จะค่อย ๆ ปรากฏในปีหน้าที่มีการประกาศตัวเลขทางเศรษฐกิจและกำไรของบริษัทจดทะเบียนเป็นระยะ ๆ ดัชนีหุ้นไทยก็น่าจะปรับตัวดีขึ้นมากและอาจจะเริ่มตั้งแต่ปีหน้าเป็นต้นไป ดังนั้น ในความรู้สึกของผมก็คือ การลงทุนในตลาดหุ้นเวลานี้ โอกาสได้มีมากกว่าเสีย และอาจจะถือว่าเป็นโอกาสทองยิ่งกว่าครั้งปี 2540 โดยเฉพาะสำหรับคนที่มีเงิน “เย็น ๆ” อยู่ในมือ
ขอขอบคุณ ดร.นิเวศน์ เหมวชิรวรากร
ที่มา http://api.settrade.com/blog/nivate/2008/11/03/373
คำถามท้ายเรื่อง
1. เศรษฐกิจที่อยู่ในภาวะวิกฤติในปี 2540 ต่างกับกับเศรษฐกิจที่วิกฤติอยู่ในปัจจุบันอย่างไรจงอธิบาย
2. ในความทรงจำของดร.นิเวศน์ เหมวชิรวรากร เหตุการณ์ในช่วงก่อนปี 2540 นั้น ประเทศไทยมีภาวะทางเศรษฐกิจแบบ “ฟองสบู่” สาเหตุใหญ่ที่ทำให้เกิด ภาวะฟองสบู่ คืออะไร
3. อะไรบ้างคือข้อดีของเศรษฐกิจหลังปี 2540
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)